صفحه در حال بارگذاری است!
لطفا کمی صبر کنید...
مناسبتها
احادیث
آرشیو سخنرانی
مدیحه سرائی
چارت سازمانی هیئت
اذکار
عضویت
آرشیو عکس
ارتباط با ما
به نام خداوچون امام صادق (ع) به شهادت رسید و به سوى قبرستان بقیع برده شد، ابو هریره عجلى این ابیات را سرود:
اقول و قدر احوا به یحملونه على كاهل من حاملیه و عاتق
(مىگویم و حال آنكه او را مىبردند بر دوشهاى كسانى كه او را گرفته بودند.)
ا تدرون ماذا تحملون الى الثرى! ثبیرا ثوى من راس علیاء شاهق
(آیا مىدانید چه چیزى را به سوى خاك مىبرید!)
غداة حثا الحاثون فوق ضریحه ترابا و اولى كان فوق المفارق
(صبحگاهى خاك پاشندگان بر بالاى ضریحش خاك ریزند حالى كه و بهتر آن است كه خاك بر سر ریزند.)

نوشته:جمال تاجران
ساعت:11:11 ق.ظ
تاریخ:سه شنبه 15 آبان 1386
بى گمان دیده گشودن بر آفتاب كارى ناشدنى است، چونان كه پریدن در آسمان بلند
شناخت خدایى مردان برخاسته از بوستان عترت، نه براى هر بال بشكسته اى شدنى ؛ چه آنان كه بر آفتاب دیده گشوده اند جز سایه مژگان خویش ندیده و آنها كه در آن آسمان پریده اند جز شكسته بالى خویش را نیافته اند.
با این همه شاید بتوان دیده بر پرتویى از آفتاب كه بر زاویه اى تابیده است دوخت و در آن نشانها از حقیقت نور یافت كه نور، همه یك گوهر است.
با چنین اعترافى به یكى از جنبه هاى پند آكنده حیات امام روى مى كنیم و دست كوتاه خویش را به دریاى ناشناخته كرانه «خوى ستوده امام» فرو مى بریم تا مرواریدى چند برگیریم و فراروى گذاریم:
بقیه مطالب درادامه مطلب
ادامه مطلب
نوشته:جمال تاجران
ساعت:04:11 ق.ظ
تاریخ:یکشنبه 13 آبان 1386
(امالی شیخ صدوق،ص290)
(تحف العقول ص 286)
نوشته:جمال تاجران
ساعت:03:10 ق.ظ
تاریخ:جمعه 4 آبان 1386
تبلیغات